السيد موسى الشبيري الزنجاني
6031
كتاب النكاح ( فارسى )
ادله ركنيت ذكر مهر در عقد متعه 1 - صحيحه زراره عمده دليل بر ركن بودن ذكر مهر در عقد متعه - چنانچه در جواهر « 1 » و كتب ديگر نيز آمده است - صحيحه زراره است . محمد بن يعقوب عن عدة من اصحابنا عن سهل بن زياد و عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد جميعا عن ابن محبوب عن جميل بن صالح عن زراره عن ابى عبد الله عليه السلام قال : لا تكون متعة إلّا بأمرين : اجل مسمى و اجر مسمى « 2 » ؛ ولى ما استدلال به اين را به خاطر اشكال سند آن تمام نمىدانيم ، زيرا اين روايت علاوه بر كافى « 3 » ، در تهذيب « 4 » و خلاصه الايجاز « 5 » نقل شده است . اما در كافى سند روايت در نسخ مختلف آن به صور مختلف نقل شده است . در بعضى از نسخ ، جميل بن صالح عن زراره عن ابى عبد الله عليه السلام آمده است و در بعضى از نسخ ديگر جميل بن صالح عمن رواه عن ابى عبد الله عليه السلام ( در موارد متعددى از روايات ديده شده است كه زراره به رواه و عن زراره به عمن رواه تصحيف شده است ) البته بهترين نسخه كافى به تصحيح شهيد ثانى رسيده در سند عمن رواه دارد و به عنوان نسخه بدل عن زراره نقل شده است و اما در تهذيب كه روايت را به سند كافى نقل نموده عن زراره دارد ، ولى در خلاصه الايجاز چنين نقل شده است عدة من اصحابنا عن سهل بن زياد و محمد بن يحيى عن احمد بن محمد جميعا عن ابن محبوب عن جميل بن دراج « 6 » عمن رواه عن ابى عبد الله )
--> ( 1 ) - جواهر الكلام ، ج 30 ، ص 162 . ( 2 ) - وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، ابواب المتعه ، باب 17 ، ح 1 ، وسائل چاپ آل البيت ، ج 21 ، ص 42 . ( 3 ) - كافى ، ج 5 ، ص 455 ، ح 1 . ( 4 ) - تهذيب الاحكام ، ج 7 ، ص 262 ، ح 1133 . ( 5 ) - شيخ مفيد رحمه الله رسالهاى در باب متعه داشته است كه به دست ما نرسيده است ولى شهيد اول يا محقق كركى آن را تلخيص نموده و البته به آن ، مطالبى نيز اضافه نمودهاند كه خلاصه الايجاز نام گرفته است . ( 6 ) - در سند كافى و تهذيب جميل بن صالح بود و در سند خلاصه الايجاز جميل بن دراج ، ولى چون هر دو معتبرند اشكالى از اين جهت وجود ندارد و به نظر مىرسد كه منشأ اين اختلاف آن است كه در اصل كتاب فقط جميل درج شده بوده و بعدا كسانى كه آن را مطالعه مىكردهاند بن صالح و بن دراج را در حاشيه به عنوان تفسير درج كردهاند كه در نسخهبردارىهاى بعدى از روى غفلت به متن آورده شده و موجب اختلاف نسخ شده است .